Konwencja w sprawie złomowania

Komitet Stałych Przedstawicieli (COREPER I) przy Radzie Unii Europejskiej, osiągnął kompromis dotyczący ratyfikacji przez kraje unijne międzynarodowej konwencji o bezpiecznym i przyjaznym dla środowiska złomowaniu statków. Została ona przyjęta 15 maja 2009 r. w Hongkongu. Jej stronami są państwa członkowskie Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO). Konwencja wejdzie w życie, jeżeli ratyfikuje ją większość członków IMO.

W latach 2008-2009, według danych Komisji Europejskiej, na świecie złomowano 2180 różnych statków o łącznej pojemności brutto 3,8 mln GT, w tym 1839 jednostek ponad 500 GT. O ile pożądanym efektem złomowania jest recykling surowców, to jego ciemną stroną są warunki realizacji. Od kilkunastu lat rynek recyklingu statków opanowany jest przez kraje azjatyckie, szczególnie Indie, Bangladesz i Pakistan, które mają w nim ok. 60% udziału. Złomowanie odbywa się zwykle na plaży, z poważnymi konsekwencjami dla środowiska i zdrowia pracowników.

Problemem jest także to, że ze względu na koszty, opłaty celne i procedury, złomowanie statków przeważnie nie opłaca się armatorom, bowiem muszą do niego dopłacać. Dlatego sprzedają je np. brokerom, którzy działają w Azji lub porzucają statki. Zdarzają się wypadki, że podczas holowania do zakładu recyklingu, statek nagle tonie.

(pete)